یاد
یاد کلمه ی جایگزین برای مفهوم اصیلی ست که رنگ باخته ، کلمه های زیادی دیگه معنی حقیقیه خودشون رو نمیرسونن ، و زیر بار جامعه ، زمان ، بد فهمی و … تا مرز پوچی پیش رفتن
ما یاد رو جایگـزین کردیم تا عشق رو به گونه ای دیگر نگاه کنیم ، تا شاید کمکی شه برای رها شدن از پیش فرض هایی که هر کسی ممکنه در ذهن داشته باشه ، به امید آنکه به حقیقت این مفهوم برسیم
مولانا:
درد چون نباشد چه حاصل
که سخن رنگین است
مرداد ۱۳م, ۱۳۸۸ در۱:۵۱ ق.ظ
خوشحالم که شما رو هنوز گاهی می بینم.
.
.
بعد از آن همه نفرین هایی که شنیدم از دوست، هنوز بر سر حرف هایی که به شما زدم هستم، چه از روی غرور و چه از روی دانایی
مرداد ۱۵م, ۱۳۸۸ در۱:۳۹ ق.ظ
اگه گفتین”دوست”، نفرین باهاش خیلی فاصله داره
مرداد ۲۲م, ۱۳۸۸ در۱۲:۳۵ ب.ظ
گفتم بعد از آن همه “نفرین” های که شنیدم از “دوست”
یعنی از یک “دوست!” یعنی ماه ها پیش.
هنوز پس از گذشت ماه ها، بر سو حرفهایی که به شما زدم هستم.
مرداد ۲۴م, ۱۳۸۸ در۶:۰۸ ق.ظ
سلام.
خسته نباشید.
مرداد ۲۵م, ۱۳۸۸ در۱۲:۴۳ ب.ظ
من متوجه شدم که شما چی گفتید ، ولی میگم آخه چه طور ممکنه یه دوست نفرین بکنه ، اگه کسی شما رو نفرین کرده دیگه چرا بهش میگید دوست ؟؟؟
من فکر می کنم اشتباه می کنید